Tehnokratska bolest & Uzlet reformističkih društva 5

„Učena glava sama sebi društvo“

Thomas Fuller M.D. (1654 – 1734)

»Neki zamišljaju kako je Švajcarska mnogo uštjedela time što kao neutralna zemlja nema velikih vojnih izdataka. A ona je oduvijek uzlagala u vojno osiguravanje novac koji je proporcionalno veći od francuskog. Istina je da stvarno nije sudjelovala u dva svjetska rata. Ali oni isti koji ističu takva mehanicistička objašnjenja, pripisuju jednako glatko „njemačko čudo“ kao i „japansko čudo“ šokovima razornih ratova . . . A koliko se drugih zemalja ništa ratobornijih i ništa manje pošteđenih ipak nikako ne izvlači iz nerazvijenosti!

Možda ipak najviše zaprepašćuje to što Švicarska, usprkos najgušćoj naseljenosti u cijeloj Zapadnoj Evropi, uspjela izbjeći stvaranje previše koncentriranih gradova i napuštanje sela. Našla je sklad između industrijske i poljoprivredne djelatnosti, između seoskog života i malih naselja. Bogata je i snažna: a jedva se osjeća da ima i državu. Ostala je skup lokalnih vlasti. Nije li joj upravo to dalo na mekoću prilgođivanja ekonomskom razvoju i taj zavisti vrijedan društveni consensus? Kakav je to genij zajedničkog života stvorio od te planinske demokracije organizam tako samo usklađen između ravnoteže i kretanja?«

Со овие свои ставови францускиот академик  Alain Peyrefitte во своето дело „Tehnokratska bolest”, го завршува опишувањето на Швајцарија. Каде како што вели тој „едвај се чувствува дека има и држава“.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.