Tehnokrtska bolest & Фокусираност

»Francuze je spopala opasna boljka. Neće shvatiti da ovo doba od njih zatijeva divovske napore prilagođavanja … Ne mogu bez države, a ipak je mrze, osim kad se nađu u nevolji …

Ne ponašaju se kao odrasle osobe. Charles de Gaulle (1966)«

Ovo je jedan od citata s kojima akademik Alain Peyrefitte počinje svoje kapitalno delo „LE MAL FRANҪAIS“(1976). Ovo njegovo kapitalno delo na ovim prostorima je objavljeno pod naslovom “Tehnokratska bolest”. U početku ovog svog dela autor je napisao:

foto by Marinela

»Pomiješao sam stoga sadašnjost s prošlošću da bih poveo na ovo putovanje Francuskom promjene koje imaju u sebi nešto nepromjenljivo. … Pa ako se poneki put i sam naćem na pozornici, to je zato što sam imao nekoliko prilika da izbliza promotrim neke oblike te bolesti koja me zaokuplja. … Većina „slučajeva“ koje iznosim ne bi bili vrijedni truda da ih se zabilježi u nekim memoarima koji su bitan rezime života; zaslužili su da budu ovdje samo kao simptomi „tehnokratske bolesti“ Francuske. … Kada opisujem svoje pokušaje liječenja te boljke, želim samo bolje pokazati kako su najčešće bili uzaludni. Uvjerio sam se da je neće izliječiti nikakav djelomični lijek; baš kao ni čudotvorni lijekovi kakve nude stranački programi. Stvarni napredak moglo bi omogućiti samo osvešćenje: tome bi željela doprineti i ova knjga.«

Lepo počeo i lepo napisao svoje delo, a vreme je pokazalo dali u protekle četiri decenije nešto je urađeno u francuskom društvu. To najbolje znaju sami Francuzi, a gde se nalazi u ovoj priči naše društvo? Možemo samo konstatirati da oni subjekti koji su trebali lečiti našu tehnokratsku bolest u tom istom periodu nisu preduzeli ništa za naše izlečenje.

Не ни е познато дали проф. Даниел Големан во градењето на своето интелектуално мајсторство ги користел делата на академик Alain Peyrefitte, но едно е сигурно дека овие двајца великани на пишаниот збор се занимаваат со слична општествена проблематика. Кога станува збор за вистински напредок еве што напишал проф. Големан:

»Некои го викаат тоа „свесен капитализам“ – организирање на работата на една компанија околу доброто на сите заинтересирани страни, а не само остварување на кварталните цели што ги задоволуваат акционерите (истражувањата покажуваат дека компаниите со пошироко сфаќање, како Хоул фудс и Запос, се финансиски поуспешни од конкуренцијата што е свртена исклучиво кон заработката). *  … Водачите од „петтото ниво“, како што ги нарекува Колинс, имаат долгорочно гледиште и донесуваат одржлива промена. Бараат повеќедецениски напредок, не само поради кварталниот профит; ги ангажираат сите заинтересирани страни – не само акционерите – и градат гордост и преданост кај вработените

Фокусираност – незабележлив двигател на исклучителноста“ (2013),  дело на проф. Даниел Големан кое кај нас е објавено минатата година извонредно ја покажува „големата слика“ на една заедница во сегашен современ свесен капитализам. За нашава заедница се уште не може со сигурност да се каже како треба да изгледа нашата „голема слика“ освен тоа дека сме заглавени веќе педесетина години во некаква форма на „феудален социјализам“.

2 thoughts on “Tehnokrtska bolest & Фокусираност”

  • За наши прилики може да се каже дека имаме технократска епитемија на највисоко ниво.

  • Долгорочно гледање кај нас значи гледање најдалеку за три дена како да се постапува.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.