Sve je na prodaju

»… No, mladog su šefa ogorčile i druge stvari. U »Nepristrasnom« je pročitao jedan članak, u kome Vorage ukazuje poštovanje »iskrenom objašnjenju gospodina Caldaguèsa«. Za one, koji znadu čitati između redova, to je značilo, da je njegova grupa dobila od ministra traženu koncesiju.

  • Šta onda! – planuo je on. – Sve je, dakle na prodaju?
  • Sve! – kao jeka odgovori Babinet.
  • Ljubav, jao! – izgovori gospodin Achille s gorčinom na usnama.
  • Visoki položaji, – uzdahnu guverner ispunjen žaljenjem.
  • Imena, titule, ordenje, sve postaje roba za prodaju! – povikao je pustinjski ratnik izvan sebe.
Eel, Japanese Food, Food
foto by pixabay

U tom trenutku žene zažamoriše u kuhinji, i pojavi se mama Zélie, noseći pobjedonosno zdjelu, iz koje se širio prijatan miris jegulje, pripremljene u umaku.

  • Brzo za sto! – povika ona.

Svi se požuriše uz glasno pričanje i smijeh. Ali se Noël nije mogao smiriti.

  • Treba samo platiti! – povikao je, podigavši pesnice prema nebu. – Pravda, Parlament, štampa, sve je na prodaju!

Onda mu Martine savije ruke oko vrata:

  • To je istina, moj veliki vuče, – reče radosnim glasom. – Sve je na prodaju, samo se sreća ne može kupiti …«                                                                                                                                                                                 K R A J

Пораката која авторот Roland Dorgelès во своето дело „Sve je na prodaju”, кое  на овие простори е преведено во педесетите години од минатиот век, ја испраќа кон читачката публика во својата земја   –  Француска. Дејствието се случува после завршувањето на „Големата Војна“, така ние овде може да си бидеме комотни бидејќи такви „работи“ не може да се случуваат во нашите современи општествени прилики, овде кај нас сè е „под конец“ бидејќи одамна сè е купено и скоро ништо нема останато за продажба. Dorgelès можеби мислел на нашава општествена заедница кога напишал »Velike se vođe poznaju po munjevitosti svojih odluka«. Очигледно ние овде не можеме да ги препознаеме таквите водачи бидејќи овде одлуките се донесуваат со молневита брзина која трае со децении. Брзи и неодповикливи одлуки се носат само кога треба да се продаде нешто, кое „продавачот“ не го поседува, но затоа ќе ги поседува парите кои се земени од продажбата. При тоа поаѓајќи од економската максима дека е подобро парите да се оплодуваат, одколку да се поседува општествен имот кој и така ни е само трошок, но за ваквиот стручен став Dorgelès (по занимање новинар) напишал: »- Samo što se novac ponaša kao i ljudi ne voli raditi. Onda, za osvetu, izigrava sve one, koji ga eksploatiraju. On se penje i pada, nadima se i rasprskava …« Така распрснатите пари се слеваат на „сигурно“ место од каде што потоа со нив сè се купува што е ставено на продажба. Но, само среќата не може да се купи, таа оди гратис со распрснатите пари кај сопствениците на тие пари, додека сите останати може среќата да си ја побараат во некоја друга општествена заедница каде што пари може да се заработат и да се чувствуваат општествено корисни

3 thoughts on “Sve je na prodaju”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.