Покорен слуга – Ῥѓав господар

»… ljudi sa sitnim slabostima nisu podobni za krupne podvige. … Kriza je pojava koja traje od samog postanka ove države i trajaće sve dok država ustraje … . … Sećam se da sam jednom u Makedoniji video konja i magarca upregnute u ista kola, te su morali ići ukorak. I koliko je puta siromah konj pokušavao da napravi veći korak, da pođe brže, ali se svi ti pokušaji razbijali o magarčevu upornost, koji nije hteo da miče brže, ili koji bi čak i stao u mestu, a pogdekad, u svojoj filozofskoj rasejanosti, pošao i na sasvim suprotnu stranu od konja. …« Ovim rečima doajen mudrih reči Branislav Nušić u jednom periodu svog života, pre oko sto godina kada je živeo i radio na ovim prostorima opisuje naše sadašnje društveno stanje. Iako naši građani hoće i mogu da krenu napred bržim korakom, da se to ne ostvari tu su naši društveni radnici ili kako ih naziva Marija Jurić Zagoka “dvorska kamarila” koja srčano onako patriotski povuče na drugu stranu u naletu svoje filozovske rasejanosti i to uporno i nezadrživo. Na jedno ovakvo društveno stanje slobodno se može nadovezati Karl May koj u jednom svom delu kaže: »… Zašto tako postupate? Možda zato što nemate dovoljno prostora? Ne, već zbog toga što ste pohlepni, … Ali svaki od vas hteo bi posjedovati čitavu državu. …« Tako to traje odprilike 25 – 50 godina, kako pohlepa, možda je bolje reći gramzljivost  je zvezda vodilja u upravljanju naše društvene zajednice. Neznam ko im je rekao da je izrada takvog “domaćeg zadatka” lak i jednostavan posao, zato ozbiljne društvene zajednice pri izradi ovakvih zadataka koriste savremena saznanja “znanosti”. Naš akademik Dančo Zografski u svom ranom radu pokušao je da opomene na ovakvu društvenu pojavu. »I zaista, pogoršanju položaja u Turskoj doprinose i sultanovi velikaši, koji su težili da iskoriste njen nesiguran položaj za svoje neograničeno bogaćenje, što su vršili putem pljačkanja mirnog stanovništva.« Gang, Club, Greed, Barons, Tycoons, RichОва дело „O radničkom pokretu u Makedoniji do balkanskog rata“ е објавено на македонски 1950, а на српски 1951 година, цитатот е од српското издание.

За жал овие сознанија иако се благовремено напишани нашите водечки субјекти во општеството не ја научиле оваа лекција ниту за 68 години. Како доказ за тоа може да послужи податокот каков е односот на нашата заедница кон природното богатство, последниот национален парк Галичица е прогласен во 1958 година, од тогаш до сега располагачите со општествените добра во тој правец ниту „шајка немаат заковано“. Тоа само ja покажува длабоката суштина на насловот „Покорен слуга – Ῥѓав господар“. Доколку се сака да се постигнат „крупни подвизи“, тогаш на ум секогаш треба да се има една кинеска поговорка која гласи вака: »Најдобро време да се започне некоја работа која требало да биде завршена пред 20 години е сегашно време«. За жал се уште никој нема доблест да почне да се занимава со сериозни проблеми бидејќи како што вели Нушиќ „луѓе со ситни слабости не се подготвени за големи дела“. Како се прават големи дела е предизвик со кој многумина се имаат фатено во костец и навистна направиле дела од кои може да се учи. Но сигурно не е големо дело пљачкање на сопствените граѓани и злоупотреба на службената положба.

Можеби сто години е прекраток период за сериозни промени во менталниот склоп на една заедница, но доколку го согледаме фактот дека веќе сериозно сме навлезени во XXI-виот век, а индустриската ера е веќе далеку зад нас, ние како општествена заедница го немаме тој луксуз споро да го менуваме менталниот склоп. Ова значи дека субјектите кои се нафатиле користејќи го општествениот алат да ја предводат оваа напатена заедница (најмногу од своите) мора бргу својот ментален склоп да го прилагодат според сегашниве општествени правила на игра

1 thought on “Покорен слуга – Ῥѓав господар”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.