Nepostojeći problem 2

Светлината на мудроста, помалце грижи,

foto bay pixabay

 повеќе спокојства, посреќен живот.

Ѓорѓи Абаџиев

»Prema tome, u interesu je ovih razvijenih da one dolje što više razvijaju, jer tako stvaraju tržišta. Ili obrnuto, u interesu je onih južno od Save da se ovi sjeverno od Save što brže razvijaju, jer opet jedan vrlo jednostavan matematički model pokazuje da jedino pri brzom razvoju Slovenije i Hrvatske postoji mogućnost sustizanja; čim je razvoj sporiji, mogućnosti sustizanja su sve nanje i manje, jer su mogućnosti prelijevanja sve manje manje, jer oni moraju rješavati probleme zapošljavanja, reprodukcije kapitala, itd. Prema tome, ekonomisti je očigledno da tu nikakve suprotnosti nema i ne može biti, da je svima u interesu zajednička politika investiranja razvoja vanjske trgovine, itd.

                Ključno je, po mom mišljenju, slijedeće pitanje: ako je, zaista, svima u interesu zajedništvo, zašto onda stalno dolazi do tog razbijanja Jugoslavije, razbijanja unutar republike, razbijanja na općine, odkud to? Ja imam dva odgovora koji sigurno ne iscrpljuju čitav problem. Jedan razlog, po mom mišljenju, je elementarno neznanje. Ja bih napomenuo da su negdje oko 1970. godine u svim institutima, takozvanim republičkim ekonomskim institutima rađene studije o problemu eksploatacije dotične republike od strane drugih republika i da su svi došli do zaključka da je njihova republika eksploatirana. A budući da je to očigledno logička besmislica, onda je isto tako očigledno da je neznanje o tim prelijevanjima tokova, međuovisnosti, itd., čak i na nivou instituta (vjerojatno zbog ideološkog sljepila) bilo veliko.

foto by pixabay

                Drugi razlog, po mom mišljenju, predstavljaju parcijalni interesi, i to parcijalni interesi, ne naroda, ne radničke klase, ne nekakvih velikih grupa, nego lokalnih oligarhija. Pod tim mislim na vladajuće garniture na svim nivoima, sve do mjesne zajednice, jer njima jedino može biti u interesu zatvaranje, budući da su oni onda neophodni, jer onda kao posrednici, kao oni koji interveniraju, itd., dolaze do izražaja.«  

Професор Бранко Хорват, многу, многу одамна посочил кој е вистинскиот проблем. Нормално како економист од светски глас поставил и соодветна „терапија“, но немало знаење, волја и желба кај соодветните општествени субјекти истата да ја спроведат во дело. Реална вистина е дека и денеска после толку години од поставената „терапија“ сеуште никој не сака да ги засука ракавите и да го покаже своето „знаење“ на дело. Наместо тоа сеуште се решаваат непостоечки проблеми.

foto by pixabay

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.